Finnur van Kuyck (9) en Dennis Vermeulen (12) uit de opleidingsklas van het Souvenir jeugdkoor zingen als 'volk van de stad' drie liederen mee in Schrik, alhoewel ze zelf nog denken ridders te zijn. "De musical lijkt wel op de film, er speelt een draak mee en er is een kasteel", Finnur (links) heeft er zin in om samen met Dennis (rechts) en 9 andere kinderen het podium te betreden. Dennis vertelt enthousiast over zijn rol in Schrik: "Ik zing nu voor het tweede jaar mee, vorig jaar hebben we opera gezongen met kerst in de kerk en oh ja, ik heb in 2008 ook meegespeeld in Ciske de Rat als Brammetje, 24 voorstellingen waren dat". Waar Ciske de Rat misschien heel groot was, vind hij Schrik net als Finnur erg bijzonder. Finnur: "Iedereen schrikt van Schrik, dus die naam is heel grappig." Als we vragen waar de beide zangers zelf wel eens van schrikken, zegt Finnur te schrikken van zijn broertje als hij heel hard BOEH roept van achter de deur. Pretparkliefhebber Dennis schrikt tijdens Halloween in Walibi.
Helaas kon Dennis uiteindelijk niet meespelen in deze musical.
Luca Westhoek (12) en Eva Honderd (15) zingen beiden alt bij het jeugdkoor van Souvenir des Montagnards. Luca zingt sinds 1 december bij het jeugdkoor, waar Eva haar begeleidt. “Het jeugdkoor is niet speciaal moeilijker, je moet alleen wennen aan de meerstemmigheid”, Luca (rechts) is enthousiast over haar rol in de musical. Eva (onder) vertelt dat vooral het tempo waarin liederen worden ingestudeerd flink hoger ligt dan bij het opleidingskoor. “En ik mag zelf ook nog voor de eerste keer solo zingen en acteren”, Eva en Luca zijn ondermeer een draak en muis in de musical. “En bosnimf en stoere jongen”, vult Luca aan, “dan moet ik misschien wel berenvellen aan!” Ze zijn enthousiast over de voorstelling. Eva: “Ik heb er heel veel zin in, al drie maanden ben ik bezig geweest met audities, van het zingen in deze musical krijg je een warm gevoel van binnen”.
Eva moet lang nadenken als we haar vragen waar ze wel eens van schrikt, maar besluit uiteindelijk dat het haar broertje is die haar nog wel eens laat schrikken van achter de wc-deur. Luca schrikt niet zo snel, alhoewel de jongens in haar klas wel eens een poging doen. “Maar ik plaag altijd terug hoor!”
Veel tijd voor een interview is er niet, want Sonja Vriens-Zopfi is samen met de dames die alle kleding maken erg druk op de zolder van de Souvenir. “Hier gebeurt het allemaal, we maken dit jaar voor 42 personages de kleding. Dit komt uiteindelijk op tussen de 70 en 80 kostuums neer!” Het is elk jaar weer een enorme klus, maar samen met alle naaisters wordt het geklaard om er een prachtig schouwspel van te maken als het doek opgaat. “Ik heb met de regisseur besproken hoe alles eruit moet zien, vorm en kleur, het plaatje moet kloppen. En dit jaar zijn
er ook veel sprookjesfiguren, Assepoester, Sneeuwwitje, Doornroosje, ze zitten er allemaal in, alleen hebben wij er iets pikantere dames van gemaakt, haha.” Terwijl ze een helm opzet die Schrik waarschijnlijk gaat dragen, denkt Sonja (rechts) lang na over haar grootste schrik. “Ik weet het eigenlijk niet, de voorbereidingen en uitvoeringen van de musical zijn spannend, we werken onder grote tijdsdruk. Dat ik iets niet verzonnen krijg, daar zou ik wel van schrikken. Maar het gaat goed, het is dit jaar weer een hele uitdaging.” Dan heeft het interview lang genoeg geduurd. Er moet weer worden gepast en gemeten, het volgende kostuum is alweer in de maak.
De zussen Maud en Nikie van Wees zijn elkaars steun en toeverlaat op het podium. Nikie (links), die sinds haar 14e lid is van het Souvenir jeugdoor, zingt voor het eerst solo. Maud (rechts) die geen flauw idee heeft hoelang ze eigenlijk al zingt bij het koor, is haar grote steun. Het is niet makkelijk om bij het koor te komen. De eisen liggen vrij hoog, er wordt ook ontzettend veel geoefend. Alhoewel de musical vertaald is naar het Nederlands worden de liedjes in Schrik vrij geïnterpreteerd. “Ik heb opzettelijk niet naar de originele liedjes geluisterd. Schrik is misschien wel vertaald, maar wij maken er wel iets eigens van” Nikie is enthousiast. “Je bent ruim twee en een halve maand intensief bezig, het is heel spannend omdat je met zo’n grote groep werkt”. Maud: “Op gegeven moment schiet je in een magische roes. De laatste twee weken ben je heel intensief bezig, soms wel vijf of zes dagen per week. We maken samen iets unieks, Schrik is namelijk nog niet te zien als musical in Nederland!” En dan de laatste vraag, wat is de grootste schrik van de zussen? Nikie: “Dat ik mijn tekst vergeet, in een eerdere productie ben ik al eens een tekst van een liedje vergeten!” Maud: “Ik ben er niet bang voor dat iets niet lukt, meer bang voor een gebroken been ofzo, of dat mijn stem uitvalt!” De zussen zijn ervan overtuigd dat er dit jaar een fantastische musical opgevoerd wordt op het podium van La Vida.
Moniek van Tuel (links) en Malou Gelderblom (rechts) zijn muizen in Schrik. “En één nummer zijn we een draak, maar het is niet zo dat de ene de kont is en de andere de kop hoor!”. Ze hebben auditie gedaan voor die rol. Malou: “Dat is ontzettend spannend, ze weten wel hoe je zingt, maar de twee dirigenten en de regisseur willen toch horen wat je kunt. Dat we een rol en eigen nummer als draak gekregen hebben betekent dat we goed onze eigen partij kunnen zingen en stemvast zijn”. Moniek vult aan: “Maar iedereen doet in principe mee hoor, alleen als je een nummer moet zingen, moet je auditie doen. Ik vind jazz het mooiste om te zingen, luister daar ook veel naar. Het is ook gaaf om zelf zo muziek te kunnen maken. Dit komt ook wel terug in het nummer van de draak. Het lijkt wel wat op de soul van The Weathergirls.” Volgens beide dames moet echt iedereen Schrik gaan
zien. Het is een verhaal dat iedereen aanspreekt en de groep leeft echt naar de uitvoeringen toe. Moniek: “Het is een heerlijke musical met feelgood muziek! Oh en je wilt ook nog weten waar ik van Schrik? Onweer, daar ben ik extreem bang voor, vooral de donder.” Malou is bang dat ze de verkeerde partij gaat zingen. Moniek valt haar meteen in de rede: “Jij bent echt nergens bang voor”. “Eigenlijk klopt dat wel” lacht Malou, “ik zou het verder echt niet weten waarvan ik moet schrikken!”
